EXPATCHARME - Taj Amsterdam

EXPATCHARME

  • Geplaatst op
  • Geplaatst in Taj News
  • 14
EXPATCHARME

Kringels sigarenrook, bluesy trompetten, rode lippen, strakke krullen, kleine middeltjes en grote rokken. Boeing 777 (opgevolgd door veel wachttijd, een plakkerig busritje door de bergen, de weeïge geur van kruiden en verbrand vuil en een serieus alarmerend aantal insecten om, op en aan ons hoofd) was weer een beetje een tijdmachine.

In de bergen van Bali is het leven in behoorlijk wat opzichten nog hetzelfde als het 100 jaar geleden was (op de occasional iPhone en WiFi-verbinding na). Zodra we voet zetten binnen onze compound - en later ons vertrouwde huis achterin mochten betrekken - stapten we de jaren ’20 tot ‘50 weer binnen. Met donker hout, vintage fans, een sierlijke wenteltrap en krakerige slaapkamer met reusachtige klamboe ademt ons huis de Indische koloniale stijl – óók letterlijk, wanneer er weer onverklaarbaar stukjes plafond naar beneden komen zetten.

In het midden van de woonkamer staat een logge keuken met kastjes waarvan alleen de deurknoppen al een fortuin waard moeten zijn, die grenst aan een klein erkertje dat wij tot ons kantoor hebben omgedoopt. Het erkertje loopt over in de patio en is bijna helemaal open, waardoor je - op de lamp boven je hoofd na - eigenlijk gewoon buiten zit. Werkelijk álles is gedecoreerd met ornamenten van uitgesneden (uiteraard donker) hout en als je omhoog kijkt naar het vijf meter hoge bamboeplafond rustend op zware balken, voel je je een voyeur in het domein van de gecko’s en chichaks.

Zelfs binnen hangt de kruidige, zware geur van kruidnagel, wierook en nootmuskaat waar de vochtige maar goddelijke geur van de jungle altijd weer doorheen weet te priemen. Een geur die je hier soms even tegenstaat, maar waarvan je wéét dat je het thuis gaat missen (en later in Nederland zodra het een keer goed geregend heeft in de zomer en je een weemoedige bui hebt een potje kruidnagel doet openen om er gewoon even aan te snuffelen zodat je je weer héél even terug waant…).

Als je naar buiten loopt, helpen de expats die hier al een eeuwigheid wonen de oude tijd nog even vast te houden. In de cafés zien veel mensen eruit alsof ze van de set van Mad Men zijn gestapt; de jurken, de hoeden en bretels, de chronisch aanwezige en aangestoken sigaretten en op de achtergrond steevast New Orleans blues uit de jaren ‘20 of oorlogsmuziek uit de jaren ‘40 en ‘50, zoals Come on in my Kitchen van Robert Johnson of Crazy Blues van Mamie Smith. Als er elektriciteit is, that is, want deze valt behoorlijk vaak uit. Bij kaarslicht lezen is dan ook helemaal niet ongewoon hier (en maakt ons eigenlijk juist ontzettend blij, want zó charmant en eindelijk een excuus om het daadwerkelijk te doen!), en op vrijdagavond in het café kneuterig triviant spelen voor een fles rode wijn evenmin.

Het is een wereld die je dwingt stil te staan bij de geschiedenis en de weg onder de loep te nemen die je hier gebracht heeft. Dat leidt regelmatig tot innemende babbeltjes met oude mensen die zich de Hollanders nog herinneren en zelfs enthousiast nog wat Nederlands spreken en gesprekken met revolutionaire nationalisten die moeite hebben het verleden los te laten.

De tijd is hier stil blijven staan, somehow. En toch ook weer helemaal niet. Heel vintage je Facebook status updaten op je tablet is deel van de nieuwe oude tijd. En we love it! Gelukkig mogen we nog twee weekjes genieten van de expat community voor we weer teruggaan naar Nederland en het voorlopig weer moeten missen. Dat wordt potjes kruidnagel inslaan…

Voor wie net als wij bij tijden geen genoeg kan krijgen van de Golden Oldies, hieronder een héérlijke playlist (promise!):

John Lee Hooker - Before Sunrise 
Nina Simone - Aint Got No, I Got Life 
Emore James - Dust My Broom
Slatz Randall - Skirts  
Robert Johnson - Me and the Devil Blues 
Ella Fitzgerald - Cry me a River  
Peggy Lee - Black coffee 
Ella Johnson and buddy Johnson - Since I fell for you 
Billie Holiday - When You´re Smiling 
The Andrews sisters - Rum and Coca Cola
Nina Simone - Sinnerman 


LEES OOK:

Tic, Tac Toe. Als je zelf met een bepaalde state of mind de aarde bewandelt, trek je mensen met een vergelijkbare state of mind aan. >  

 

Reacties

  1. Marischka Marischka

    Lieve Ladies,
    Wat een genot!!!
    Telkens práchtige foto's én leuke verhalen!!!
    Geweldig.

Laat een reactie achter
* Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden