30 DAGEN VEGAN - Taj Amsterdam

30 DAGEN VEGAN

30 DAGEN VEGAN

Laat ik hiermee beginnen: ik HIELD van vlees. Ik hield nog meer van vis. En ik hield misschien nog wel het allermeest van romige kazen. Een dikke steak van de grill, een rauwig stuk zalm, een smeuïg brietje… Ik at het allemaal – graag en vaak en met héél veel liefde. Tot ik 30 dagen lang abrupt vegan ging.

Juist: 30 dagen lang ging ik de uitdaging aan om uitsluitend plantaardig te eten en van de een op de andere dag bande ik vlees, vis, zuivel en eieren. Dat klinkt nogal drastisch en zo voelde het aanvankelijk ook. Maar ik had een goede en directe motivatie. Of eigenlijk had ik er meer, maar was er één documentaire die op een doorsnee avond tijdens mijn allerlaatste zalmfilet de laatste druppel vormde en die mijn wereld (én die van vriendlief) compleet op de kop zette.

Misschien heb je al eerder gehoord over Cowspiracy: The Sustainability Secret, een documentaire van milieuactivist Kip Anderson en executive producer Leonardo DiCaprio. Hij kwam dit jaar uit en wist behoorlijk te shockeren. Niet gek, want de conclusie van de documentaire zou je samen kunnen vatten in deze ene zin: als iedereen veganistisch zou worden, zou de wereld gered zijn in termen van CO2-uitstoot, klimaatverandering, watergebrek, ontbossing en meer.

Omdat ik weet dat mensen de neiging hebben om snel te stoppen met lezen bij dit soort extreme claims (ik was er een van), hieronder 7 werkelijk verbijsterende feiten.
 

7 VERBIJSTERENDE FEITEN OVER VOEDING EN HET MILIEU

1. Eén hamburger kost 2498 liter water (geen typfout: tweeduizend vierhonderdachtennegentig liter!). Dat staat gelijk aan 2 maanden douchen. En 1 liter melk kost 1000 liter water.

2. De vleesindustrie is verantwoordelijk voor 51% van de broeikasgassen. Ter vergelijking: al het transport (vliegtuigen, auto’s, boten, etc) is gezamenlijk maar verantwoordelijk voor 13%. (Een dagje met de fiets naar je werk of carpoolen is heel nobel, maar dus niets vergeleken bij het niet eten van dierlijke producten.)

3. Veganisten hebben een 50% kleinere ecologische voetafdruk dan niet-veganisten. Oftewel: met hun consumptiepatroon hebben veganisten twee keer zo kleine CO2-emmissies als vleeseters.

4. De vlees- en zuivelindustrie gebruiken samen 1/3 van al het verse water op aarde.

5. De vleesindustrie is verantwoordelijk voor 91% van de ontbossing van het Amazone-regenwoud.

6. Een niet-veganist heeft per jaar 18 keer zo veel land nodig voor zijn voeding als een veganist.

7. Voor iedere 450 gram vis is er 2,2 kilogram ‘by-kill’, ofwel allerlei vissoorten die per ongeluk gevangen worden en sterven zonder reden, waaronder walvissen, haaien: alles.

De documentaire geeft nog veel meer van dit soort feiten. Alle feiten, bronnen en cijfers zijn publiekelijk in te zien en zelf na te zoeken op de site. Bovendien gaat de documentaire er ook op in waarom grote milieuorganisaties als Greenpeace en Oceana hun ogen sluiten voor dit grote probleem. Sterker nog: Kip gaat direct met de milieuorganisaties in gesprek, voor zo ver zij bereid zijn hem te woord te staan.

ANDERE DRUPPELS OM VEGAN TE GAAN

Wat mijn andere motivaties waren om 30 dagen vegan te gaan? 1: De shout-out van veganistische komiek Russell Brand (die viral ging met zijn uitspraak: “I shall have heroin, but I shan’t have a hamburger.”). 2: Het feit dat vlees en vis tegenwoordig moeilijk vlees en vis te noemen zijn en een écht goed stukje vinden een hele (en dure) kluif kan zijn. 3: Het boek The China Study, waar een vriendin over door bleef ratelen.
Mocht je het milieu en dierenleed niet genoeg motiverend vinden, doet misschien je eigen gezondheid de truc: The China Study claimt - kort door de bocht - dat dierlijke proteïnen de allergrootste veroorzakers van kanker zijn en dat een veganistisch dieet de kans op de meest dodelijke ziekten, waaronder dus kanker, maar ook hartziekten en diabetes, drastisch reduceert.

THE 30-DAY VEGAN CHALLENGE

De conclusie van dit veel te lang wordende artikel moge duidelijk zijn: KIJK deze documentaire. En ben je net als ik ontroerd, ontzet en overtuigd, probeer dan eens 30 dagen vegan te gaan. Ik denk dat je aangenaam verrast zult zijn door de mogelijkheden :-)

HOE IK HET HEB GEDAAN

Ik heb dezelfde dag nog allerlei veganistische recepten opgezocht om die week te maken, vooral via veganistische kookblogs en websites (een paar tips: veganricha.com, happyhealthylife.com, onegreenplanet.com). Nog voor ik naar bed ging had ik een boodschappenlijstje en plan de campagne, zodat ik de volgende dag niet te makkelijk zou opgeven.

Inmiddels kan ik trots zeggen dat ik smokey tempeh kan bakken die ik oprecht nagenoeg niet kan onderscheiden van spekjes en dat mijn vriend en ik 30 dagen lang lekkerder hebben gegeten dan OOIT. Ik meen het: door te koken met nieuwe en veel verse kruiden (Indiaas, Marokkaans, Libanees, Afrikaans, Westers) en met plezier recepten te zoeken en te maken, hebben we een nieuwe wereld ontdekt. Ik heb mijn zalmpje, vleesje, eitje en yoghurtje eerlijk waar niet één keer gemist. En dus ben ik 30 dagen later nog steeds vegan.

INTENTIE VS PERFECTIE

Ik geloof dat ik de intentie heb om dit vol te houden zoals en zo lang het me bevalt. En als ik een keer iets niet-vegans eet, dan is dat oké. Want vegan zijn gaat niet om perfectie, maar om intentie. En als je niet álles perfect kunt doen, betekent dat niet dat je niet íets kan doen. Dus bij deze wil ik vast voorkomen dat mensen me gaan ‘betrappen’, bijvoorbeeld met iets als: “Hé, in die cheesecake zit zuivel, dat mag jij toch niet?” Vegan zijn verbiedt mij niets; het is een keuze. Ik eet geen zuivel omdat ik dat niet wil. En als ik een keer een stuk cheesecake eet, dan mag ik dat omdat ik dat kennelijk wél wil. 

Verwacht ook niet opeens dat ik voorbeeldig ben op alle activistische gebieden en alle feiten paraat heb over ontbossing, waterverspilling en CO2-uitstoot, een eco-huis heb met een eigen composthoop, nooit meer leren schoenen draag en aan alle goede doelen doneer. Veganistisch eten maakt je geen heilige. En bij deze dan maar meteen nog een noot vooraf: ik veroordeel helemaal niemand die absoluut níet vegan wil zijn en een niet-vegan hoeft zijn levensstijl never nóóit te verdedigen tegenover mij. Evenzo verwacht ook ik mijn leefstijl niet te hoeven verantwoorden of verdedigen tegenover niet-vegans. Maar dat terzijde.

EN SUIKERVRIJ DAN?

Nog zo’n uit de hand gelopen challenge, want ja: suikervrij ben ik ook nog steeds (lees ook mijn blog over 6 weken suikervrij). Kortom: ik ben nu suikervrij én vegan. En het gaat me prima af, ik eet superlekker en ik voel me uitstekend en energiek. Driedubbele hoera voor mijn lijf, de dieren én de planeet! 

Mocht ik jullie geïnspireerd hebben hetzelfde te doen, laat het ons weten, dan volgen er recepten!


LEES OOK:


Dit is hoe en waarom Taj' Shardey 6 weken suikervrij ging (en het nog steeds volhoudt en het iedereen kan aanraden). >

Welke vleesvervangers zijn er zoal? Welke zijn goed voor je? Welke minder? En welke niet? Let’s talk vega (it’s quite the talk). >

The perfect is the enemy of the good: soms is 'goed', goed genoeg. > 



Reacties

  1. Taj Amsterdam Taj Amsterdam

    Hi Michelle,

    Wat superleuk om te horen, dank je wel! Misschien is deze blog in dit geval ook waardevol voor jou: http://www.taj.nl/nl/blogs/blogazine/10-dingen-die-je-moet-weten-als-je-vegan-wordt/. Succes ermee!

    Liefs, Shardey

  2. michelle michelle

    Wat een sterk verhaal, ik ben al enige tijd aan het lezen op verschillende blogs of het roer in mijn eet patroon om te gooien. Deze blog vind ik erg fijn!

Laat een reactie achter
* Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden